jaja, zo ineens een update van Michiel-San vanuit Bangkok city!

Binnen een dag ben ik vele ervaringen rijker, en sja....die moet ik toch delen met mijn trouwe kijkers... Het gedonder begon al op vijdag toen ik arriveerde op schiphol, ik kon zelf inchecken met mijn e-ticket nummer, maar dat nummer had ik natuurlijk net NIET uitgeprint, gelukkig wel heel veel andere dingen. Gelukkig kon een erg aardige KLM-juf me toch nog helpen met mijn ticket en wist ik welk vliegtuig ik moest hebben. Toevallig heb ik mede board-dude sebastiaan op een paar minuten na misgelopen toen hij vers terug kwam uit China. Maar goed.....de vlucht van een uur of 10 was zo voorbij dankzij een heel spannend boek van Preston & Child, of eigenlijk moet ik zeggen Martin & Charlotte!
Ook was ik totaal vergeten wat te eten voor mijn vertrek, in het vliegtuig ben ik echt tot bijna misselijkmakend toe volgestopt met pasta, drankjes, hot-noodle-soup, plakkerige kaas-donuts en als iets zoet was kreeg ik het van mijn Thaise buurman, dus ik rolde zowat de 747 uit toen we in Bangkok waren. Na een keurige passpoort-check en een foto met een quick-cam-pro ben ik op het gemakje naar de aankomsthal geslenterd alwaar Diederik boven alle Thaise-mensjes uitstak. In die korte wandeling was ik al een grote natte dweil. Van 9°C naar 35°C is goed te doen. Met een taxi direct naar het hotel gereden, en wat een hotel mensen!!! Ik ben mischien niet veel gewend maar zo'n kamer went erg snel:) Als eerste heb ik de mini-bar ontdaan van een paar liter vocht. Daarna meteen de zwembroek aan en op een ligstoel een vorstelijke plaats aan het zwembad op de 4e verdieping gezocht en behoorlijk wat bijgepraat met Diederik. Uiteraard alleen over het werk.
Na een kleine poging tot machtsvertoon in het zwembad heb ik mijn badkamer zowat over laten lopen door een niet al te slim gemonteerde douche-kop.... opgefrist en al begonnen we de rituele inwijding in Bangkok.
Voor we goed en wel het Hotel uitwaren werden we onthaald door een vriendelijk mannetje wat ons overal naartoe zou brengen met zijn Tuk-Tuk. Strak plan....met gevaar voor eigen (dus ook dat van mij en 3derik) leven scheurde dat kereltje op volle toeren door, langs, over en tussen de meeste brakke auto's, bussen, brommers of super-de-luxe 4x4 patserbakken. Werkelijk alles wat er op de weg was moest ingehaald worden. Het enige wat ons inhaalde was een collega Tuk-Tuk'er die mischien iets minder zware passagiers had.
Bijna rennend zijn we op een long-tail boot geklommen en zijn de Bangkokinese grachten overgevaren. Prachtige low-budget oplossing voor een speedboot.
Men neme een mercedes diesel motor, plak er een flinke staafmixer aan, bout dit vast aan een boot et voila! Wat mij vooral opviel is het enorme contrast van de gebouwen. Naast een fantastische mooie tempel staat een reeks met plakband aan elkaar hangende houten krotjes en daarnaast durven ze dan zonder enig gevoel van schaamte een uit spiegelglas bestaande wolkenkrabber te plaatsen (hij stond die dag helaas niet aan) Bij een van de vele kleurrijke tempels vroeg ik de vriendenlijke bootsman of hij even wilde stoppen en hij gaf dan ook meteen gehoor aan mijn verzoek. Helaas stopte hij aan de verkeerde kant van de kade.....
Ik vond het net wat te genant om daar iets van te zeggen. Een beetje doelloos wandelend liepen we op een terrasje af wat later bij een fantastische reptielen-zoo bleek te horen. Voor we het goed en wel in de gaten hadden bevonden we ons in de meest aftandse slangen-zoo ter wereld. Een paar suffe papagaaien, wat zielige slangen en een of andere dikke cavia waren wel de hoofdmoot van dit schamele dierentuintje. Gelukkig kwam er een heuse cobra-show toen we er waren maar het meest heb ik genoten van de overige super-toeristen. In keurig engels ratelde de presentator waarschijnlijk voor de 600.000e keer zijn verhaaltje af. De eeuwenoude routine met grappen en bijna ongelukken met de slangen werden tentoongesteld en deze ontzetttende super-foute-toerist is met een schattige python op de foto gegaaan. Ach ja....je moet toch wat?
Terwijl de long-tail boot ons richting de aanlegsteiger bracht probeerde diederik zijn orientatie vermogen wat te updaten met een landkaart dit was echter tevergeefs.....we wisten echt niet waar we waren. Dus....snaai een Tuk-Tuk van de weg, roep iets onverstaanbaars en we zijn er weer vandoor. met bestemming het walhalla van de back-packers. Inderdaad een heerlijke bruisende menigte schuifelde langs honderden satéh-karretjes, t-shirt, mini rok, schoenen winkeltjes en tientallen andere super nuttige artikelen. Daar hebben we mensen zitten kijken onder het genot van een fris drankje. Op die plek heb ik besloten dat ik in Zweden ga wonen. Ik heb een heel nest erg mooie, lange EN slanke dames gezien met een heerlijk knackenbrot accent waarvan ik er een bijna in mijn binnenzak wilde stoppen.
Op de weg terug naar het "Lemlen" (dit is "REMBRAND" uitgesproken op z'n Thais) Hotel moest ik nog met een afgrijselijk schattig en semi-onschuldige thaise juf op de foto....en als dat nog niet erg genoeg was hebben 3derik en ik nog een vers geplukte kokosnoot leeg staan lurken.
Dit had een mooi einde van de dag kunnen zijn...maar niet voor dit Dynamische-Duo....welnee! Terug naar het Hotel en een uurtje fitnessen! dat is toch ook lekker. (en gratis) Ik heb wel alles uit moeten leggen aan Diederik hoe het werkt maar hij heeft toch kranig volgehouden om mij bij te blijven. Toen we daar klaar waren heb ik een heerlijke douche genomen. Deze keer stond niet de gehele badkamer blank omdat ik had uitgevonden hoe de douchekop ingesteld kon worden. Toch niet voor niets dat diploma fijnmechanische techniek gehaald zie je wel. 's Avonds heeft Diederik me met een bovensnelwegse metro meegenomen naar een hippe tent ergen in de nana-buurt en daar heb ik een wel heel niftige curry op. Een echte aanrader voor board-maatje Hilco. Waar ik echter het meest van onder de indruk was is de bizarre combinatie van zeer mooie, jongen,fragiele en super-strakke-altijd-in-korte-rokjes- en-strakke-shirtjes-inclusief-onmogelijk-hoge-hakken-lopende thaise "gezelschaps" dametjes. De ene ouwe 70+er gaat nog niet zitten of uit het niets verschijnt er ineens zo'n juf en het is meteen liefde op het eerste gezicht. Wat kan het leven toch mooi zijn.....
Volgens mij was het happy-hour toen wij daar zaten te eten want ik heb verschijdene oude baasjes, en ook wat minder oude, met 2 stuks thaise snoepjes weg zien lopen. Erg byzonder voor deze Hollandse knoest. Helaas heb ik geen foto's van de thaise-babe die tegen Diederik een potje pool speelde. Zelden heb ik collega Diederik zo'n strakke pot pool zien spelen en hij was er zelf ook even stil van. Uiteraard is hij op de laatste bal ingemaakt door die prachtige Thaise verschijning. Ik had ook het vermoeden dat die juf NIET van het type zal-ik-jou-eens-lekker-verwennen-voor-weinig was maar het was wel de mooiste die ik zag die avond. Om 3derik zijn fenomenale pool-wedstrijd te compenseren hebben ik in een louche tent de meest gruwelijk slechte pool-wedstrijd gespeeld samen met m'n collega en ik ben er nu nog stil van hoe fantastisch eroerd wij beide spelen, de witte bal ging er vaker in dan ooit, het aantal missers was volgens mij ook een nieuw guiness-record. Het animeermeisje wat zich heel de tijd met ons spel bemoeide gaf aan dat dat kwam omdat we beide water dronken. Maar ook na een tijdje kon ze het niet meer houden en barstte ze in lachen uit. Zelfs met haar pool-ervaring had ze zo'n sukkel-spel niet meegemaakt. Uiteindelijk heb ik gewonnen! (maar dat was uiteraard per ongeluk). Na nog een laatste Corona in een rugby-bar heb ik de grondbeginselen van rugby geleerd en zijn we op het gemakje naar ons "Lemlen" hotel gelopen af en toe struikelend over een hier en daar strategisch geplaatste zwerver.

Dit gaat helemaal goed komen hierzo
enjoy the pictures......